لیلا

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
                                                  فارغ از جام الستش کرده بود


سجده ای زد بر لب درگاه او
                                                          پُر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
                                                  بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای
                                               وندر این بازی شکستم داده ای


نیشتر عشقش به جانم می زنی
                                                   دردم از لیلاست آنم می زنی


خسته ام زین عشق،دل خونم نکن
                                               من که مجنونم تو مجنونم نکن


مرد این بازیچه دگرمن نیستم


                                                این تو و لیلای تو... من نیستم


گفت ای دیوانه لیلایت من              در رگ پنهان و پیدایت منم

سالها با جور لیلا ساختی              من کنارت بودم و نشناختی


عشق لیلا در دلت انداختم
              صد قمار عشق یکجا باختم
 

کردمت آواره صحرا نشد
               گفتم عا قل می شوی اما نشد 


سوختم در حسرت یک یا ربت
       غیر لیلا بر نیامد از لبت


روز و شب او را صدا کردی ولی
    دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی           در حریم خانه ام در می زنی


  حال این لیلا که خوارت کرده بود

       درس عشقش بی قرارت کرده بود

           مرد راهش باش تا شاهت کنم

          صد چو لیلا کشته در راهت کنم  

 

/ 7 نظر / 17 بازدید
عارف

لعنت خدا به من اگر بجز جفا ز اين پس به عاشقان باوفا كنم

¸.•*´¨`*•.تنهاترین پرنده.•*´¨`*•.¸

[گل][گل][گل]000سلام بزرگوار مجنون دل است و لیلی حق000 این ماییم که انتخاب میکنیم لیلی مان که و یا چه باشد پدر عزیز000از تشریف فرما یی تون سپاس گزارم

صبور

در ره مزل لیلی که خطر هاست بسی ....

عاطفه

واقعا زیبا بود ...واقعا

نگار

سلام به بابا عظیمی عزیز مرسی که اومدید به وبلاگم و با قدومتان مفتخرم ساختید به راستی که اگر او را که بهترین و مهربانتر از مادر است بخوانیم و تنها به او توکل کنیم چه مشکلات که آسان خواهد شد... شاد باشید و پایدار الهی [گل] خوشحال می شم اگه بازم بهم سربزنید [لبخند]